Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2009

Πόσες φορές στσ' αγκάλες σου...

Μιας και έχω μέρες να ακούσω κάποια μαντινάδα που να μου κάνει αίσθηση θα γράψω τρείς δικές μου (την μία την έχω ξαναγράψει)...

Πόσες φορές στσ' αγκάλες σου
δε μ' έχει ο ύπνος πάρει...
Κι ας μην εθέσαμε ποτέ
στο ίδιο μαξιλάρι...

Κι απόψε δεν κοιμήθηκα
στην αγκαλιά μου σ' είχα...
Και χάιδευα σου τα μαλλιά
χωρίς να πιάνω τρίχα...

Στην αγκαλιά μου σε κρατώ
και ύπνος δε με πιάνει...
Που σε χαϊδεύω με το νου
μα η χέρα δε σε φτάνει...



1 σχόλιο:

Ανώνυμος είπε...

Πάνω σε πέτρα τ' αοριού σκάλισα τη μορφή σου.. και σε ξανοίγω και περνώ την ώρα μου μαζί σου..