Μια δικιά μου η επόμενη μετά από πολύ καιρό...
Έπεφτε κι έκαμα ευχή
οψάργας ένα αστέρι...
Κι έχω τα θάρρη μου σ' αυτό
πως θα σε κάμω ταίρι...
Έπεφτε κι έκαμα ευχή
οψάργας ένα αστέρι...
Κι έχω τα θάρρη μου σ' αυτό
πως θα σε κάμω ταίρι...
Οι παρακάτω μαντινάδες είναι βγαλμένες από δυο κορυφαίους κατά τη γνώμη μου σύγχρονους μαντιναδολόγους.Του Μήτσου Σταυρακάκη η πρώτη και του Αριστείδη Χαιρέτη η δεύτερη..Τις ανεβάζω μαζί γιατί ακούγοντας τη μια,μου ήρθε στο νου η άλλη και προβληματίστηκα.. Χρόνε που γιαίνεις τσι πληγές δως μου κι εμέ βοτάνι... Διώχνε τσι μέρες σου γοργά ο πόνος μου να γιάνει... Μη τονε μπώθεις το καιρό μα έτσι κι αλλιώς θα φύγει... Γιατί προσβάλλεις τη ζωή που ειν'η παντέρμη λίγη...
Σχόλια
Άστρα θωρώ και πέφτουνε μα ευχές δε κάνω μπλιό μου,
τι να ζητήσω εδά που εσύ, βρίχνεσαι στο πλευρό μου.