Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ήθελα να 'χει η μοναξιά...

Μια μαντινάδα του Γιάννη Θεοδωράκη από το πρώτο του βιβλίο που μου αρέσει προσωπικά...

Ήθελα να 'χει η μοναξιά
πρόσωπο να σου μοιάζει...
Να περιμένω πως και πως
την ώρα που βραδιάζει...

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Χρόνε που γιαίνεις τσι πληγές...

Οι παρακάτω μαντινάδες είναι βγαλμένες από δυο κορυφαίους κατά τη γνώμη μου σύγχρονους μαντιναδολόγους.Του Μήτσου Σταυρακάκη η πρώτη και του Αριστείδη Χαιρέτη η δεύτερη..Τις ανεβάζω μαζί γιατί ακούγοντας τη μια,μου ήρθε στο νου η άλλη και προβληματίστηκα.. Χρόνε που γιαίνεις τσι πληγές δως μου κι εμέ βοτάνι... Διώχνε τσι μέρες σου γοργά ο πόνος μου να γιάνει... Μη τονε μπώθεις το καιρό μα έτσι κι αλλιώς θα φύγει... Γιατί προσβάλλεις τη ζωή που ειν'η παντέρμη λίγη...

Λένε κι ο δυνατός σεβντάς...

Μία που διάβασα η παρακάτω... Και φυσικά αφιερωμένη εξαιρετικά... Λένε κι ο δυνατός σεβντάς με τον καιρό τελειώνει... Μα μένα μοιάζει του κισσού και πλέκει και φουντώνει...

Σαν ορφανέψει μια καρδία...

Μία που άκουσα στο ραδιόφωνο... Σαν ορφανέψει μια καρδία από την πρώτη αγάπη... Όσες κι αν κάνει παίρνουνε το ίδιο μονοπάτι...