Μια που άκουσα στο ραδιόφωνο απο τον Γίωργο Ζερβάκη...
Τίνος να πω πως έφυγες
και δε γυρίζεις φώς μου...
που ήταν η αγάπη μας
παράδειγμα του κόσμου...
Τίνος να πω πως έφυγες
και δε γυρίζεις φώς μου...
που ήταν η αγάπη μας
παράδειγμα του κόσμου...
Οι παρακάτω μαντινάδες είναι βγαλμένες από δυο κορυφαίους κατά τη γνώμη μου σύγχρονους μαντιναδολόγους.Του Μήτσου Σταυρακάκη η πρώτη και του Αριστείδη Χαιρέτη η δεύτερη..Τις ανεβάζω μαζί γιατί ακούγοντας τη μια,μου ήρθε στο νου η άλλη και προβληματίστηκα.. Χρόνε που γιαίνεις τσι πληγές δως μου κι εμέ βοτάνι... Διώχνε τσι μέρες σου γοργά ο πόνος μου να γιάνει... Μη τονε μπώθεις το καιρό μα έτσι κι αλλιώς θα φύγει... Γιατί προσβάλλεις τη ζωή που ειν'η παντέρμη λίγη...
Σχόλια
Μεγάλη μου τιμή!!! :)
και πως να μην γραψω τώρα
μαντιναδα ε;;;;
Δεν ξέρω τον υπεύθυνο
που βρέθηκα εδώ πέρα
μα κάθε βράδυ νοσταλγώ
τον κρητικό αέρα.