Μια που είχα ακούσει στο ραδιόφωνο... Ελπίζω να την θυμάμαι σωστά γιατί δεν είμαι 100% σίγουρος... Ως πότε δε θα λες το ναι και το όχι θα 'ναι πάντα... Μες την καρδιά μου μαχαιριά κι εσύ μου λες νταγιάντα...
Κλασσική και χιλιοτραγουδισμένη η παρακάτω μαντινάδα , μάλλον είναι του Καμπούρακη Λευτερη (Καστελολευτέρης) , συνθέτη του διάσημου " 'Αστρα μη με μαλώνετε ". Πρώτο αναντράνισμα του νου χαρά τση πρώτης νιότης... Εσύ ΄ σουν των ονείρων μου ο χτίστης κι ο προδότης...
Σε συνέχεια των προηγούμενων δύο, μια από τις πρώτες μου μαντινάδες... Τα κάλλη σου κι η ομορφιά μου θάμπωσαν τα μάθια... Κι είδα το τριαντάφυλλο χωρίς να δω τα αγκάθια...
Η προηγούμενη μου θύμισε μια μαντινάδα που ακούγεται στο νέο δίσκο του Νεκτάριου Σαμόλη... Ρόδα σκορπά το γέλιο σου κι εγώ από τη χαρά μου... Δεν πρόσεξα πως είχανε κι αγκάθια κοπελιά μου.. . Edit 13/8.08: Η μαντινάδα είναι του Βασίλη Χαιρέτη...
Από μια ζωντανή ηχογράφηση του Ψαραντώνη άκουσα την παρακάτω... Ω την παντέρμη τη ζωή ίντα λογιώς γυρίζει... Ποσπέρας να 'ναι αστροφεγγιά και το πρωί χιονίζει... Μου θύμισε και μια δικιά μου που είχα ανεβάσει εδώ παλιότερα...