Μια μαντινάδα από την πρώτη δισκογραφική δουλειά του Μιχάλη Πετσάκη... Παλιά μου αγάπη που να βρω γωνιά γαληνεμένη... Που να μην στέκει η σκέψη σου και να με περιμένει...
Μια μαντινάδα του Γαριπαντώνη που είχα ακούσει στο ραδιόφωνο... Κουράστηκα να κουβαλώ τον πόνο του σεβντά σου... Παρόλο που δεν βρέθηκα ποτέ στην αγκαλιά σου....
Μια μαντινάδα αρκετά γνωστή της Άννας Κουτσαφτάκη η παρακάτω... Εγώ τη λέξη σ' αγαπώ την έχω καταργήσει... Γιατί την είπα μια φορά κι έχω πληγές γεμίσει...
Δύο ακόμα μαντινάδες από τον Μύρο Σκουλά... Τόσο καιρό που σ' αγαπώ θεέ μου και πως τ' αντέχω ... Που δεν μ' αγάπησες ποτέ εσύ και το κατέχω... Δε κλαίω που δε μ' αγαπάς δε κλαίω πως σε χάνω... Κλαίω γιατί 'που την καρδιά που σ' έχω δε σε βγανω...
Από μια σειρά μαντινάδες του Μύρου Σκουλά η επόμενη... Στην αγκαλιά σου αισθάνομαι σαν το μωρό κοπέλι... Που πέρα από τση μάνας του άλλη αγκαλιά δε θέλει...
Μια δική μου μαντινάδα η επόμενη, συναισθηματικής αξίας καθώς είναι η πρώτη χρονικά μαντινάδα μου που θυμάμαι... Μιλάμε για πολλά χρόνια πίσω μαθητής ακόμα... Λείπεις κι εγώ χαράματα πάλι δεν κλείνω μάτι... Αφού μου λείπει απ' την καρδιά τ' άλλο μισό κομμάτι...