Από τον μεγάλο Μανώλη Καλομοίρη η επόμενη.... Χτυπά η καρδιά μου οντε θα δω γυναίκα να σου μοιάζει... Και προσπαθώ μα δε μπορώ να πω πως δε με νοιάζει... Ένα μυαλό χειμώνα καλοκαίρι... Αρχικά έγραψα ξανά αυτή ... Ευτυχώς το κατάλαβα νωρίς!
Σκεφτόμενος την προηγούμενη θυμήθηκα αυτήν εδώ... Θυμήσου μιας γλυκιάς στιγμής στσ' αυγής την πρώτη φέξη... Που μίλησαν τα χείλη μας χωρίς να πούμε λέξη...
Μια μαντινάδα του Γιώργη Καλομοίρη ή Λιόντα, από ένα δίσκο των Γιώργη και Χάρη Παντερμάκη... Στο πόγερμα του φεγγαριού στσ' αυγής την πρώτη φέξη... Μισεύγει ο νους μου κι έρχεται γλυκά να σε χαϊδέψει...
Μια που είχα ακούσει από ένα δίσκο των Φραγκιαδάκιδων... Στο θύμο πάει η μέλισσα η σφίγγα στο σταφύλι... Μα εγώ το μέλι το τρυγώ στα δυό γλυκά σου χείλη...