Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Ποιός είδε τον βοριά ζεστό...

Μια ακόμη από τον Βαγγέλη Πυθαρούλη... Ποιός είδε τον βοριά ζεστό και χιόνι που να καίει... Ποιός είναι που αγάπησε έχασε και δεν κλαίει... Edit 13/5/08: Η μαντινάδα είναι της Κατερίνας Αεράκη...

Λένε στον αριθμό εφτά...

Μια ακόμα αγνώστου πατρός! Λένε στον αριθμό εφτά τα θαύματα του κόσμου... Γιατί ποτέ δεν γνώρισαν τα δυό σου μάτια φώς μου...

Δίδυμους μας εγέννησες...

Της Δέσποινας Σπαντιδάκη η παρακάτω... Δίδυμους μας εγέννησες μάνα μου με τον πόνο... Κι ας λες εσύ πως έκαμες ένα κοπέλι μόνο...

Φαντάσου έναν άγγελο...

Μετά από μέρες μια ακόμα δικιά μου μαντινάδα... Φαντάσου έναν άγγελο χωρίς φτερά και στέμμα... Να καταλάβεις τι θωρώ όταν ξανοίγω εσένα...

Έχει αξία πιο πολύ...

Από το πρωινό της παρασκευής η Κρήτη έχασε έναν μεγάλο γλεντζέ, και πλέον τον αγκαλιάζει το Κρητικό χώμα... Ο λόγος για τον λυράρη Γιώργο Τσουρουπάκη ο οποίος μαζί με τον Μανώλη Κονταρό μας είχε προσφέρει ατελείωτα βράδια διασκέδασης όλα αυτά τα χρόνια καθώς και αρκετές δισκογραφικές δουλειές. Η μοίρα θέλησε να στερήσει την ζωή σε ένα μεγάλο καλλιτέχνη μόλις 40 χρόνων, λίγες μόνο μέρες πριν τον γάμο του. Χωρίς άλλα λόγια θα γράψω μόνο μια μαντινάδα του Ναύτη από ένα δίσκο του Γιώργου μαζί με τον Κονταρό... Έχει αξία πιο πολύ το τελευταίο δάκρυ... Που σταματά και κρουσταλιά στων αμαθιώ την άκρη... Καθώς και μια από τις πολλές που αφιέρωσαν φίλοι του για τον άδικο χαμό του και διάβασα εδώ ... Η συγκεκριμένη είναι της Δέσποινας Ξερουδάκη... Χάρε σε κέρασαν κρασί σε μέθυσαν οι μοίρες... Κι απάνω στο μεθύσι σου λάθος κορμί επήρες...

Χρόνε που φθείρεις τσι ομορφιές(2)...

Μια μαντινάδα του Μιχαλόμπα στα χνάρια της προηγούμενης... Χρόνε που φθείρεις τσι ομορφιές του κόσμου αγάλι αγάλι... Άφησε μιας μελαχρινής απείραχτα τα κάλλη...

Χρόνε που φθείρεις τσι ομορφιές...

Μια μαντινάδα που πάντα μου άρεσε χωρίς να μάθω ποτέ ποιανού είναι... Χρόνε που φθείρεις τσι ομορφιές μην φθείρεις τη δική της... Άστο στον ψεύτη το ντουνιά στολίδι το κορμί της...