Κρητική Λαϊκή Ποίηση - Μαντινάδες

Μία που άκουσα στο ραδιόφωνο... Σαν ορφανέψει μια καρδία από την πρώτη αγάπη... Όσες κι αν κάνει παίρνουνε το ίδιο μονοπάτι...

Μία που διάβασα η παρακάτω... Και φυσικά αφιερωμένη εξαιρετικά... Λένε κι ο δυνατός σεβντάς με τον καιρό τελειώνει... Μα μένα μοιάζει του κισσού και πλέκει και φουντώνει...

Μία ακόμα που άκουσα στο ραδιόφωνο... Φαίνεται πως μας κυβερνά του ίδιου κόσμου μοίρα... Στους χίλιους δρόμους βρέθηκα και τον δικό σου πήρα...

Μια μαντινάδα που διάβασα... Πολλές φορές με ξεγελά το όνειρο και μου δίνει... Χαρές που η μοίρα ξυπνητός να ζήσω δε μ' αφήνει...

Μια μαντινάδα που άκουσα στο ραδιόφωνο... Μια χαραμάδα ανοιχτή άσε στη θύμηση σου... για να περνά η σκέψη μου μη γίνω ανάμνηση σου...

Από ένα φίλο άκουσα την επόμενη... Παλιού καιρού μου ανάμνηση έλα κοντά μου πάλι... Μα δεν επήρε στην καρδιά ποτέ τη θέση άλλη...

Μια μαντινάδα που άκουσα από τον Γίωργη τον Βρέτζο... Τις νύχτες απού έρχεσαι στου ονείρου τη βεγγέρα... Ξυπνώ και με χαμόγελο τηνε περνώ τη μέρα...

Χαίρεται χαίρεται! Μετα απο καιρό μια μαντινάδα που άκουσα από ένα φίλο! Κλείσε τα μάτια μια στιγμή κι όνειρα χίλια κάμε... Κι ελπίζω σ΄ενα απ' αυτά κι εγώ στην άκρη να 'μαι...

Ναι ναι το ξέρω... Σας έχω παραμελήσει... Ο στρατός τελικά σε βγάζει εντελώς από το πρόγραμμα σου... δεν σας ξεχνάω όμως... Έχω ανοιχτά τα αφτιά μου για όμορφες μαντινάδες και μόλις είμαι στην ανάλογη ψυχολογία θα τις μοιραστώ μαζί σας! Για την ώρα μπορείτε να κοιμάστε ήσυχοι(;) καθώς φυλάττω Θερμοπύλας...

Μετά από πολύ καιρό και μέσα από το στρατόπεδο, μια μαντινάδα που άκουσα από ένα φίλο μου... Αν ήτανε τα δάκρυα η λύση τω βασάνω... Δε θα υπήρχε δυστυχής στον κόσμο τον απάνω... edit 22/6/10: Η μαντινάδα είναι της Κατερίνας Αεράκη...

Άκουσα προχθές τον Βαγγέλη Τιτάκη στο ραδιόφωνο και μεταξύ των όμορφων μαντινάδων που ακούστηκαν συγκράτησα δύο... Αγάπης πάθη μου 'δωκες κι ερωτικό μαράζι... Μα θέλω να σαι εσύ καλά κι εμένα δε με νοιάζει... Μην την αφήνεις τη ζωή χαράμι να πηγαίνει... Γιατί η κάθε μια στιγμή που φεύγει δε γιαγέρνει...

Μετά από αρκετές μέρες μιας και έλειπα... Μια που διάβασα... Έπρεπε να 'ναι γυάλινοι οι μπέτες των αθρώπω... Να ξεχωρίζουν οι καρδιές που αξίζουνε τον κόπο...

Μια που άκουσα στο ραδιόφωνο... Αφού τσ' αγάπης η πληγή λένε ποτέ δεν κλείνει... Πως να παλέψω τον καημό που ο χωρισμός σου αφήνει...

Μια που άκουσα στο ραδιόφωνο... Ήθελα μόνο μια φορά δάκρυ χαράς να βγάλω... Να δω αν είναι δροσερό ή καίει σαν και τ' άλλο...

Μιας και έχω μέρες να ακούσω κάποια μαντινάδα που να μου κάνει αίσθηση θα γράψω τρείς δικές μου (την μία την έχω ξαναγράψει)... Πόσες φορές στσ' αγκάλες σου δε μ' έχει ο ύπνος πάρει... Κι ας μην εθέσαμε ποτέ στο ίδιο μαξιλάρι... Κι απόψε δεν κοιμήθηκα στην αγκαλιά μου σ' είχα... Και χάιδευα σου τα μαλλιά χωρίς να πιάνω τρίχα... Στην αγκαλιά μου σε κρατώ και ύπνος δε με πιάνει... Που σε χαϊδεύω με το νου μα η χέρα δε σε φτάνει...

Μία που άκουσα σε μια ζωντανή ηχογράφηση του Μύρου Σκουλά.... Κανακεμένο μου όνειρο ήρθες απόψε πάλι... Και πως να στέσω την αυγή ν' αργήσει να προβάλει...

Μία που διάβασα... Ώρα που χάνεται η αυγή κι ο ήλιος πάει να φέξει... Σε χάνω απ' τα όνειρα μα φέρνω σε στη σκέψη...

Μια που διάβασα... Του χωρισμού σου η συννεφιά με τ' ουρανού δε μοιάζει... Γιατί σκεπάζει τση καρδιάς τον τόπο κι όντε λιάζει... Edit 7/10/09: Η μαντινάδα είναι του Γιώργη Σταυρακάκη Ή Μιχαλόμπα

Αφού οι διακοπές κόλλησαν στην εξεταστική έγινε 40 μέρες χωρίς μαντινάδα! Μια που άκουσα η επόμενη... Στα έρημα καταλύματα του ονείρου που 'χα χτίσει... Όλη η ζωή μου θα διαβεί γυρίσει δε γυρίσει... Edit 7/10/09: Η μαντινάδα είναι της Κατερίνας Αεράκη

Από το νέο δίσκο του Βαγγέλη Πυθαρούλη η επόμενη... Σφάλματα έκανα πολλά το ένα πάνω σ' άλλο... Μα πως ακόμη σ' αγαπώ είναι το πιο μεγάλο...